Birbirlerini tematik olarak bütünleyen öykülerden oluşan bu ilk kitap, akıcı ve etkileyici diliyle, yazar ile okurlar arasında uzun soluklu bir ilişkinin başlangıcını ve yazarın daha da sıkı dokunmuş öyküler yazacağını müjdeler nitelikte.

"Öyküde derdim akıcı bir dil ve sevdiğim ritmi metne yansıtmak diyebilirim. Ve bunu sakince, dil ucuyla yapmak istiyorum. Mümkünse gürültü çıkarmadan bağırmadan yapmak derdindeyim."

Halil Yörükoğlu'nun kahramanları işyerinde, sokakta, toplu taşımada karşımıza çıkan "bizden" birileri. Aynı yaşamanın ortasında, benzer açmazlarla karşılaştığımız sahici insanlar. Hikâyeler aynı zamanda bizim de başımızdan geçiyor.

"Sakince bir şey söylemek. Öyle yazabilelim. Hedefim o. Derdim, gayem de o. Hatta dil ucuyla söyleyelim ne söyleyeceksek."

Kaçış Rampası"ndaki her bir öykü pek çoğumuzun hücrelerinden kurulmuş. Bazen kendimizi, bazen yanımızdakini unutturarak büyük bir hızla geçmek zorunda olan hayatlarımıza Halil Yörükoğlu paraf atıyor.

Sade ve düzgün dili, doğallığı, bambaşka yaşamları anlatmasıyla iyi bir ilk kitap Kaçış Rampası.

"İyi insan olmanın içeriğini tartışarak bir noktaya gelinebilir belki. Zaten herkes bunu söylüyor. O görünmez koruma kalkanları kaldırılacak; herkes vicdanlı, adil, özgür olmanın yolunu bulacak."

"Bir anı, bir durumu ya da bir olayı öykü ritminde okumayı ve anlatmayı seviyorum. Ayrıca, okuduğum bazı öykülere imrendiğim için, denemelerim de bu yönde oldu. Ve galiba yapabildiğime inandım..."

"Derdim, hayata ve kadınlara karşı bir şeyleri halledememiş erkekleri anlatmaktı."

Gerek kullanılan dil, gerek tercih edilen kelimeler, basitliğin çok ince işçilikle yoğunlaştırıldığı kurgu ve anlatım, bu haliyle bir ilk kitaptan çok üslubunu oturtmuş bir yazarın kaleminden çıkmış izlenimi veriyor.

Kaçış Rampası bir ilk kitap ve bir ilk kitaba göre başlangıç noktası oldukça güçlü. İyi bir yere konumlanmış, kendinden emin öyküler. Gücünü gerçekçi dilinden ve atmosferinden alıyor...

"Ben sadece az kullanılmış ama çok gerçek olan o şeyleri bulmaya çalışıyorum yazarken. Kalıplaşmış, artık herkes tarafından ezberlenmiş karakteristik özellikler kullanmamaya çalışıyorum..."

"Bir olaydan ziyade bir durumun, bir hissiyatın peşinden gitmeye çalışıyorum. Bir şey okuyunca, izleyince, biriyle sohbet edince aklıma bir şey düşüyor. Onun ilk ve son cümlesini bulmaya çalışıyorum..."